Rysunek może być niezwykle ważnym narzędziem wspierającym rozwój emocjonalny dziecka. Dla wielu dzieci obraz staje się bezpiecznym sposobem komunikacji. Rysunek może także wspierać proces uczenia się. Schematy, ilustracje czy wizualne przedstawienie zagadnień pomagają lepiej zrozumieć i zapamiętać materiał. Obraz działa na wyobraźnię i sprawia, że wiedza staje się bardziej przystępna i trwała. – mówi Klaudia Zygmunt, studentka pedagogiki Akademii Zamojskiej, która w wolnych chwilach poświęca się szkicowaniu i rysowaniu. W przyszłości chciałaby wykorzystać swoje artystyczne umiejętności w pracy z dziećmi.
Kiedy zaczęła się Twoja pasja do rysowania?
Moja pasja do rysowania zaczęła się bardzo wcześnie – już w wieku wczesnoszkolnym. Od zawsze lubiłam podchodzić kreatywnie do kolorowanek czy kart pracy, dodając coś od siebie: własne rysunki, detale, inne kolory. Chętnie brałam udział w szkolnych konkursach plastycznych, a moim ulubionym przedmiotem w szkole podstawowej była plastyka. To był czas, kiedy mogłam swobodnie tworzyć i rozwijać wyobraźnię.
Jakie tematy lub motywy najchętniej przedstawiasz na swoich pracach i czy mają one dla Ciebie jakieś szczególne znaczenie?
Najchętniej rysuję postacie ludzkie – szczególnie kobiety. Fascynuje mnie różnorodność urody, możliwość uchwycenia emocji i detali. Często dodaję fantazyjne elementy i tworzę postacie inspirowane światem wyobraźni – elfy, wróżki czy syreny. Nie zawsze mają one konkretne, symboliczne znaczenie, ale są mocno związane z moją dziecięcą wyobraźnią. Od najmłodszych lat ogromną rolę w moim życiu odgrywała zabawa i świat bajek. W mojej twórczości dużą rolę odgrywają także inspiracje. Często tworzę własne interpretacje czyichś prac, zmieniam je na swój styl lub inspiruję się czyjąś koncepcją, gdy brakuje mi własnego pomysłu. Traktuję to jako element nauki i rozwijania warsztatu. Nawet jeśli zaczynam od inspiracji, ostatecznie zawsze dodaję coś swojego w detalach czy sposobie przedstawienia postaci. To proces, który pomaga mi budować własny styl.
Choć Twoją pasją jest sztuka wybrałaś studia na kierunku pedagogika. Co zdecydowało o takim wyborze?
Jestem osobą bardzo komunikatywną i otwartą na ludzi. Zawsze czułam, że chcę pracować w zawodzie, w którym będę zdobywać doświadczenie poprzez realny kontakt z drugim człowiekiem. Praca z dziećmi daje mi ogromną satysfakcję – lubię je wspierać, pokazywać im, że są ważne, i towarzyszyć im w rozwoju. Choć jeszcze nie pracuję zawodowo jako pedagog, mam już doświadczenie dzięki praktykom oraz kontaktowi z dziećmi w życiu prywatnym. Zawsze łatwo nawiązywałam z nimi relacje. Właśnie ta naturalna więź i potrzeba bycia wsparciem sprawiły, że wybrałam pedagogikę.
Jak oceniasz studia w AZ?
Studia w Akademii Zamojskiej pozytywnie mnie zaskoczyły. Czuję się tutaj dobrze i mam wrażenie, że zdobywam wiedzę nie tylko teoretyczną, ale również praktyczną. Bardzo cenię zajęcia, które pozwalają nam konfrontować teorię z rzeczywistością i zdobywać doświadczenie. Lubię się rozwijać i poznawać nowe zagadnienia, a studia dają mi ku temu realną przestrzeń. To miejsce, w którym czuję, że świadomie przygotowuję się do przyszłego zawodu.
Czy wykorzystujesz swoje umiejętności artystyczne w pracy z dziećmi lub młodzieżą?
Miałam okazję wykorzystywać swoje umiejętności artystyczne podczas wolontariatów, między innymi jako animatorka przy malowaniu twarzy czy wspólnym rysowaniu z dziećmi. Widziałam, jak ogromną radość sprawia im możliwość tworzenia. Obecnie nie pracuję jeszcze zawodowo jako pedagog, dlatego nie wykorzystuję tych umiejętności na co dzień. Jednak w przyszłości zdecydowanie chciałabym połączyć sztukę z pracą wychowawczą i pokazywać dzieciom, że kreatywność może być pięknym sposobem wyrażania siebie.
Czy widzisz możliwość wykorzystania rysunku jako narzędzia wspierającego rozwój emocjonalny lub edukacyjny dzieci?
Zdecydowanie tak. Rysunek może być niezwykle ważnym narzędziem wspierającym rozwój emocjonalny dziecka. Dla wielu dzieci obraz staje się bezpiecznym sposobem komunikacji. Rysunek może także wspierać proces uczenia się. Schematy, ilustracje czy wizualne przedstawienie zagadnień pomagają lepiej zrozumieć i zapamiętać materiał. Obraz działa na wyobraźnię i sprawia, że wiedza staje się bardziej przystępna i trwała.
Czy masz plany rozwoju swoich umiejętności artystycznych w kontekście pracy pedagogicznej?
Chciałabym rozwijać swoje umiejętności artystyczne tak, aby w przyszłości świadomie wykorzystywać je w pracy z dziećmi. Marzy mi się stworzenie lub zilustrowanie książki dla dzieci – takiej, która byłaby zgodna z moim spojrzeniem na wspieranie prawidłowego rozwoju, emocji i wrażliwości najmłodszych.
Gdzie widzisz siebie za 10 lat?
Za 10 lat widzę siebie jako dojrzałego pedagoga – osobę wspierającą dzieci i młodzież w ich codziennych wyzwaniach. Chciałabym pracować jako pedagog-opiekun, być może prowadzić świetlicę szkolną lub wspierać uczniów w szkołach podstawowych czy ponadpodstawowych. Nie wykluczam również dalszego rozwoju w kierunku psychologii dziecięcej lub pracy z młodzieżą potrzebującą szczególnego wsparcia. Chciałabym być osobą, która widzi wyraźny progres – zarówno zawodowy, jak i artystyczny. Marzy mi się praca, z którą będę mogła się utożsamiać i która będzie dawała mi poczucie sensu oraz stabilności. Jednocześnie chciałabym nauczyć się większej konsekwencji w swojej twórczości. Zdarza się, że nie przywiązuję się do swoich prac i zbyt szybko je odrzucam. Mam nadzieję, że za 10 lat będę bardziej świadoma swojego rozwoju, odważniejsza w pokazywaniu efektów swojej pracy i dumna z drogi, którą przeszłam. Prywatnie chciałabym nadal pielęgnować swoją pasję do rysowania i znaleźć na nią więcej czasu. Marzę również o podróżach – może za 10 lat będę realizować swoje cele zawodowe, a jednocześnie odkrywać świat. Najważniejsze jednak, aby być osobą spełnioną – zarówno zawodowo, jak i twórczo.
Rozmawiał Daniel Czubara, Portal Akademicki „Skafander”
